Maandag 23-05-2011

Vanmorgen eerst boodschappen gedaan, zaten vroeg in de matatu. Spullen voor de pasta en bakjes voor de strijkkralen. Deze week beginnen we met kleine groepjes werkjes te maken om het gestructureerd te houden zodat het geen zooitje wordt en alle kralen over de grond gaan, dat zou zonde zijn. Arianne helpt ook mee. Vanmorgen voor eerst de kleine straatjes in geweest en een aantal Afrikaanse doeken gekocht die de vrouwen hier dragen. Ze zijn handig voor als je onder douche vandaan komt, drogen sneller dan een handdoek in dit vochtige klimaat. Wij zoeken ze uit op kleur de mensen hier kijken alleen naar de tekst, als die maar juist is. Iedere doek heeft een soort gezegde of spreuk die afhankelijk is van de gelegenheid wanneer het wordt gedragen. We zijn vandaag ook een stukje in de tuk tuk geweest, we hadden eieren en brood en heel wat te sjouwen dus even iets luxer gereisd, dan kan die man ook weer wat verdienen. Terug naar huis kwamen we in een dikke file van vrachtwagens, het terrein waar wij over moeten is een opslag voor allerlei containers van bedrijven, maandagmorgen komt natuurlijk alles weer op gang en dan niet gedoseerd. De matatu gaat uiteraard niet braaf in de file als het enigszins anders kan dat begrijp je natuurlijk wel. We kregen dus een alternatieve route door plassen, kuilen en over hobbels. Zaterdag hebben een aantal kinderen kou gevat op het strand, ze hadden koorts. Tussen de middag kwam er nog een fikse regenbui waar we het ook allemaal erg koud van hadden, zelfs wij hadden kippenvel. Later kwam de zon wel maar voor hier was het best fris en de kinderen klappertandden dan ook aardig in het watermaar natuurlijk wilden ze er niet uit. Abdellah, de naam is groter dan het jongetje, zonder tenen en vingertjes zat aan de rand te schreeuwen van de zee. Een begeleider vroeg wat is er toch aan de hand, hij heel serieus;ik ben bang voor de krokodillen die komen me opeten. Iedereen lag dubbel want het komt er zo grappig uit en zo wijs. Ik was dit nog vergeten te vertellen.

Vanmiddag met de kinderen gespeeld zehadden geen school omdat de grote ronde weer werd gedaan, de dierentuin was weer open. Studenten staren en zeggen verder niets , geven geen hand ,ze haten het, vooral de grote kinderen die voelen zich hier absoluut niet goed bij.

Memory gespeeld van Pluk in de Petteflat, was moeilijk om structuur aan te brengen in het spel is enigszins gelukt, we hebben het dus half Afrikaans half Nederlands gespeeld en hadden lol. Sommige kinderen komen van een stam en dat levert soms hilarische gesprekken op zoals laatst met Svenja, van welke stam zij kwam en in wat voor hut ze woonde en hoeveel geiten wij hebben. Maar eens kijken voor hoeveel geiten ik haar kan ruilen hier, haha.

Svenja en Petra

Dinsdag 24-05-2011

Ons haar wil hier niet zitten, het pluist en voelt als touw,het ziet er niet uit.De vrouwen hier zien er altijd onberispelijk uit of ze nu arm of beter gesitueerd zijn. Wij worden zweterig en het haar gaat plakken en zien eruit als een slons, hier blijven ze er spik en span uit zien, alsof er niets met ze gebeurt. Ik vind ze prachtig om te zien mooie donkere glimmende huid, haren vaak in een staartje of gestyled. Vaak dragen ze de mooie gekleurde doeken en zijn altijd vrouwelijk om te zien. Veel vrouwen zijn erg slank met een wespentaille maar hebben wel allemaal een enorm achterwerk die flink uitsteekt.

Gisteren hadden we een mouse in the house, ik zat in de kamer de kraaltjes in de bakjes te doen toen er opeens een muis aan kwam lopen, de muis vloog onder een stoel en liep later in de gang naar de slaapkamers. We probeerden hem de deur uit te krijgen maar hij dacht er anders over.

's Middags naar APDK gegaan en toen we terugkwamen zat de muis in de douche, schoot ons voorbij en vloog weer onder 2 grote stoelen, we konden hem niet paaien om door de voordeur het huis te verlaten. Wat later ging ik eten koken en voelde ineens iets kriebelen aan mijn teen, zat die muis op mijn voet. Hij had tussen het gasfornuis en de kast gezeten. Ik begon heel hard te gillen en te lachen, iedereen in rep en roer we lagen dubbel van de lach. Een Keniaanse muis ziet er exact zo uit als een Nederlandse, gewoon schattig. Ik ben er ook niet echt bang voor alleen schieten ze altijd overal heen waardoor je schrikt. Ik vrees dat de muis iets te eten gaat krijgen waar hij niet oud van wordt dat vind ik wel rot maar ja een muis in huis is ook niet echt hygiënisch. Tja dan had hij maar onze raad op moeten volgen en door de voordeur het hazenpadmoeten kiezen, eigenwijze Keniaanse muis !

Vandaag is er een nieuwe jongen gekomen die vanmorgen was geopereerd die jongen had zo verschrikkelijk veel pijn het was het was heel naar om aan te zien. Heb geprobeerd hem te troosten en op de ademhaling te focussen maar hij werd gek van de pijn,hij zei dat hij liever dood was dan deze pijn en had spijt van de operatie, ik heb hem proberen uit te leggen dat het nu het heftigst is en dat de pijn zakt maar hij had gewoon nog een nacht in een ziekenhuis moeten blijven . Niet hier waar er praktisch geen aandacht aan wordt besteed, we hebben het een aantal keren goed aangegeven bij de zusters en hoop van harte dat ze hem op tijd pijnstillers geven en een beetje lief voor hem zijn vanavond en vannacht.

Chai het aapje zou vandaag worden geopereerd maar een of ander zaagapparaat werkte niet dus hij kwam weer terug, zijn vader was er om die reden en de jongen kroop volledig in zijn schulp, hij lachte niet en bij alles keek hij schichtig naar zijn vader enwe kregen geen contact met hem. Ze hebben hem thuis steeds volledig genegeerd omdat hij zo vergroeid is, het was bijna pijnlijk voor hem om zijn vader erbij te hebben, naar hoor dat hoort toch niet zo te zijn. Later toen zijn vader weg was kwam hij naar ons toe en kregen we een hele innige omhelzing dat was enorm ontroerend, ben echt blij dat we er voor hem kunnen zijn als hij geopereerd moet worden want dat zal ook een heftige zijn als zijn benen worden gecorrigeerd. Zondag hadden de kinderen een dag van het Rode Kruis en toen was hij daar aan het dansen en heeft een prijs gewonnen, hij danst echt zo mooi. Chai is ook een echt vriendje geworden, we zagen vandaag op zijn polsbandje voor de operatie dat hij al 14 jaar is, we dachten allemaal 8 jaar. Dit is ook het niveau van gedrag. We zullen er voor hem zijn want pijn en moeilijk gaat hij het krijgen de komende weken!

Over aapjes gesproken, vanmiddag zat de tuin vol met allerlei aapjes, ze speelden in de speeltuin, aten gras en klommen in de bomen. De mannetjes hebben prachtige lichtblauwe edele delen,bijna lichtgevendziet er bijzonder uit.

Svenja en Petra