Vrijdag 13-05-2011

Op dit moment regent het echt heel hard en lig ik op bed. Vandaag een lichamelijke dip ,mijn maag is heel erg van streek en voel me erg slap. Zweet drupt van mijn hoofd voor mij heel ongewoon. Vanmorgen stonden de kinderen al in de gang te wachten voor de therapie, iedereen handje schudden inclusief het personeel en over tot de orde van de dag. Het is echt hard werken de kinderen zijn soms zo hulpeloos en ze begrijpen is ook echt moeilijk. Meestal vragen we hulp van de grotere kinderen om te weten wat ze bedoelen, zij kunnen al beter Engels. Vandaag was de juf ineens weg, dus daar staan we weer met een klas vol kinderen zonder instructies. Ze had geen werk klaargelegd sterker nog ze had niet eens gezegd dat we er alleen voor stonden. Veel kinderen praten 3 woorden Engels dus makkelijk is anders. De beweeglijke kinderen gingen puzzelen en voor de anderen vonden we gelukkig papier waar ze op konden tekenen. De lucht van eten kon ik niet verdragen dus ben ik al teruggegaan naar huis om wat te rusten, ben ook geen veertig meer, haha. Svenja is nog aan het helpen maar zal moeten wachten want de regen komt met bakken uit de lucht. Er is hier een vrouw een echte tuttebel, ze loopt er bij of het een modeshow is. Zij zegt ons geen woord, het schijnt dat ze erg jaloers is als je langer bent dan haar of dunner, oei oei. Als ze langsloopt zeg ik altijd heel overdreven gedag, ze moppert dan met de nodige tegenzin iets terug. Ze doet ook tegen de kinderen heel onaardig, ze snauwt en grauwt. Onbegrijpelijk dat je je in deze armoede zo profileert als mens, thuis zeggen we altijd heks heb je de bezem bij de voordeur?? Strand met de kids wordt een week later, jammer maar de bus kon niet deze zondag. Vanmiddag ga ik haken met oudere meisjes, een ligt al 5 jaar onafgebroken in bed, triest. Afgesproken dat ik om 15.00 uur terug ben.

Begonnen met de haakinstructies, best moeilijk in het begin, ze gaan het weekend oefenen met lossen en dan gaan we maandag verder. Twee meisjes konden zich al redden en hebben al een stuk gehaakt, ik had heel veel kleurtjes meegenomen. Een zuster begon ook met haken ze maakte uit de losse pols prachtige bloemen die ze aan elkaar gaat haken voor een kleedje, ze heeft 3 bolletjes katoen meegenomen naar huis. Ze is een alleenstaande moeder met 2 dochters, haar man is overleden en ze moet hard werken om de boel draaiende te houden.

Vandaag was het feest voor de kinderen , ze kregen vlees en frisdrank. Vanmiddag hebben ze in de speeltuin geravot, Svenja is daar steeds bijgebleven en was bekaf. We zijn allebei echt moe na deze eerst week, nu weekend en even lekker uitrusten. Toen we vanmiddag de grotere jongens gedag zeiden vroegen ze waar ik de hele middag had gezeten, uitgelegd dat we gehaakt hadden met de meiden, nou dat wilden zij ook wel. Dus een nieuwe uitdaging maandag haken met jongens, het zijn zulke schatjes.

Nou de eerste week zit erop. Het was een dankbare week maar zwaar zowel lichamelijk als mentaal. Je tilt best veel en de kinderen geven weinig mee die echt hulpbehoevend zijn. Gelukkig wegen ze allemaal niet zoveel, maar toch. Ze krijgen erg goed te eten vinden wij. Alles is voedzaam, misschien iets te weinig fruit alleen. De kinderen eten ook of hun leven er vanaf hangt, thuis was het niet zo normaal om iedere dag eten te krijgen.

Het was een mooie week, morgen lekker rust.

Als er soms g'tjes missen in het verhaal komt dit omdat die het niet (g)oed doet haha, sorry.

Probeer het steeds te checken maar kijk er soms overheen.

Svenja en Petra