Donderdag 16-06-2011

Was weer een gezellige rommelige boel vandaag, de juf ging met 10 kinderen naar een dag van het Afrikaanse kind, van APDK waren er ook 10 kinderen uitgenodigd. De juf zag natuurlijk met haar hulpje de kans schoon en was weg. We hebben de kinderen 's middags in de eetzaal laten kleuren, dat vonden ze prachtig want daar kunnen ze goed werken omdat de tafels een hoogte hebben waar ze bij kunnen en dan zien wat ze doen. Het meubilair in de klas is allesbehalve rolstoelvriendelijk en meestal zien ze niet wat ze aan het doen zijn omdat het werk boven hun hoofd ligt. Vanmorgen bingo gespeeld met de dames en daarna met de heren, we zorgen ervoor dat iedereen tenminste iets heeft want sommige hebben continu bingo en pakken dan alles weg, de bedoeling is dat iedereen blij is. Als iemand met een aantal cadeaus weer bingo heeft moet hij of zij iets uitkiezen voor iemand die nog niets heeft. We willen voorkomen dat er geen balans is en ze moeten ook leren delen, over het algemeen doen ze dit wel maar in het geval van de bingo zijn sommige toch wel erg hebberig. Dit is natuurlijk wel begrijpelijk maar er is wel een groot verschil tussen de kinderen, sommige kinderen kiezen alleen maar kleine dingen ook al hebben ze de keuze uit alles.

Maandag gaan we een dagje op safari, we worden om 5 uur 's morgens opgehaald en moeten dan ongeveer 100 km rijden naar Tsavo East, in het park rijden we 60 kilometer en via een andere route weer terug. In het park krijgen we een lunch. Hopelijk zien we dieren want in deze tijd zijn ze erg verspreid door alle regen, ze hoeven niet te zoeken naar water en zijn dan moeilijker te traceren. Ik hoop in ieder geval op zebra's. Het landschap op zich is al prachtig dus genieten doen we zo wie zo, rond 16.00 uur zijn we weer terug in APDK.

Zaterdag gaan we naar het huis van Raymond buiten Mombasa, hij wil graag een dagje naar huis en ons daar alles laten zien, de hele familie zit er voor ons klaar, het wordt een druk weekend.

Svenja en Petra

Vrijdag 17-06-2011

Het is hier best koud nu af en toe en als we wakker worden dan is het echt frisjes, best lekker. Vanmorgen werd er weer gezongen voor de vlag dat is altijd mooi om te zien en te horen. Rondjes langs de kinderen gemaakt en even met Timothy meegelopen die oefende met zijn nieuwe been. Hij vertelde het verhaal van de slang. Hij was ongeveer 4 jaar oud toen hij in het hoge gras werd aangevallen door een python, deze beet hem in zijn been en greep hem gelijk om zijn middel bij zijn keel, de jongen was best bang en er was op dat moment niemand om hem te helpen. Hij is een masai dus hij droeg een mes om zijn middel, hij had de tegenwoordigheid van geest om het mes te pakken en de slang een messteek toe te brengen waardoor deze losliet. De slang richtte zich wel weer op naar hem daarna maar hij gooide een schoen naar hem toe en toen kon hij ontsnappen. Eenpython kan met het grootste gemak een geit verslinden dus ook een kind van 4 jaar. Hij heeft echt geluk gehad dat hij er nog is, alleen zijn been die heeft hij moeten inleveren maar nu heeft hij een mooie nieuwe waar hij heel blij mee is. Als masaiwas hij voorbereid gelukkig.Vanmiddag hebben we boeken gekocht voor de kleine kinderen, de juf hadden we gevraagd om een lijst van boeken. Ze had een hele waslijst van 4 kantjes, ik gaf gelijk al aan dat dit wel erg veel was en had er vraagtekens bij. Ik zei maak maar een selectie van wat je echt nodig hebt en toen bleef er 1 kantje over, deze hebben we gekocht zodat ze meer oefeningen kan doen om de kinderen te onderwijzen. We hebben ook leuke leesboekjes en leerzame posters voor aan de muur gekocht. Arianne kwam ook vandaag nog voor de laatste keer langs en we zijn samen naar de stad gegaan, het was weer vreselijk druk en het duurde een tijd voor we er waren. Toen we terug gingen stopte de matatu er 2 keer mee. Alle mannen eruit en duwen, het was heel erg grappig. Het bleek dat er geen benzine meer in zat, we lagen dubbel. Je kunt niet eenvoudig vertellen hoe dit allemaal verloopt maar het is net een grote slapstick. Je blijft je verbazen elke keer weer maar er is zoveel humor.

Thuis kwamen we erachter dat we de sleutel waren vergeten, dus met alle spullen naar APDK wachten tot Francis thuis kwam die we al lichtelijk hadden opgejut op te schieten per telefoon. In Apdk was het heel gezellig , de jongens hadden een grote CD speler en draaide hard muziek, Chai opende weer de dans en op het laatst was iedereen aan het swingen, was een bijzonder sfeertje en wewaren blij dat we de sleutel waren vergeten.De kleintjes waren ook van de partij en Rose, de enige stoere meid die in de Boy's Ward durft te komen. Rose is zo schattig, ze is het meisje zonder beentjes, ze is nu heel aanhankelijk en lief. Ze kruipt steeds bij ons, heel aandoenlijk. Als ze rustig is stopt ze lekker 2 vingertjes in haar mond en is heel tevreden. Alle kindjes weer welterusten gewenst en toen wachten op Francis die gelukkig toen snel thuis kwam, we hebben bruine bonensoep gegeten met brood, heel lekker.

Morgen vroeg op pad met voor de hele familie een kadootje tot oma aan toe, we zijn erg benieuwd!

Svenja en Petra

Rene bedankt voor je berichtje, hoop dat je een fijne vakantie hebt gehad sterkte weer met het werk! Groetjes voor allemaal!