Woensdag 25-05-2011

Ik heb een vliegenfobie, iedere vlieg in mijn huis wordt verwijderd, ik kan ze heel goed vangen en probeer ze weer buiten te zetten op een enkel ongelukje na die niet meewerkt. Hier stikt het van de vliegen en dan niet 2 of 3 maar hele zwermen soms ziet het letterlijk zwart van de vliegen. Sommige kinderen zijn erg besmet met ringworm en die hebben soms wel 30 vliegen op hun hoofd zitten, ook de kinderen die erg kwijlen zitten vol met vliegen op de lippen. Het deert ze niet echt, ik begin al te wapperen als er 1 op mijn hoofd zit. De kinderen knoeien vreselijk met eten, je wilt dan ook niet weten hoe snel familie vlieg hierover is geïnformeerd en er allemaal op af stormen, ik neem het nu voor lief met enige afschuw, thuis pak ik mijn oude gewoonte weer op, geen vlieg in mijn huis!! Hier is het dweilen met de kraan openen heeft geen zinom op vliegenjacht te gaan.

We hadden met Arianne het idee geopperd om met een aantal kinderen die niet naar het strand konden naar de bios te gaan. We hadden hiervoor een lijst gemaakt met 9 kinderen helaas mogen er maar 3 mee. Er is teveel infectiegevaar volgens de doktoren, die kinderen hebben ingewikkelde installaties in en op hun benen waardoor er een wond blijft. Het vuil buiten APDK zien ze echt als een risico, het vuil in APDK is net iets milder waarschijnlijk. Dit was een enorme domper want een aantal hebben aangegeven dat ze zich psychisch niet helemaal fijn voelen en soms rare gedachten hebben, daarover maakten we ons zorgen want dit is natuurlijk niet goed, afleiding zou ze echt goed doen. Misschien mag het over paar weken dan gaan we gewoon met hun. Zaterdag nemen we een aantal anderen mee die het ook verdienen en niet kunnen zwemmen door het gips of om een andere reden. We gaan naar de nieuwe van The Pirates of the caribbean, in het rijke gedeelte is een hele moderne bios voor alle kinderen een hele belevenis daar komen ze misschien nooit meer in de rest van hun leven. Na de film gaan we een frietje eten en wat drinken, wordt vast een gezellige boel. We zijn begonnen met de strijkkralen, ze vinden het geweldig zowel groot als klein , het is hier totaal onbekend. Ze willen het zelfs als decoratie in het huis. We werken met kleine groepjes en dat gaat heel goed, tussen de middag strijken we deboel met het zweet op de rug om het klaar te hebben na de pauze, zodat ze hun werkstukjes kunnen vasthouden. Vrijdag aan we naar een sociale werkplaats van APDK met mama Leah, ze houden daar een fair, lijkt me leuk. Ze wil ons graag voorstellen aan haar baas.

Gistermiddag lagen er weer een aantal kinderen te soppen in hun eigen urine, geen zuster te bekennen, we hebben ze verschoond en nieuw laken gegeven. Het is vies want ze plassen ook het gips onder. De zusters zijn niet allemaal van goede wil, sommige zitten alleen maar achter het bureau, ze worden aangesteld door de overheid en vallen dan ook niet onder de verantwoordelijkheid van Mama Leah, dit is heel frustrerend voor haar, gisteren hier een heel gesprek over gehad. Je begrijpt gewoon niet waarom iemand dat werk doet als je geen gevoel hebt voor deze hulpeloze kinderen die gewoon volledig afhankelijk zijn.

OO, er is zoveel werk hier en er zou zoveel moeten veranderen, moet het loslaten want het is onmogelijk voor deze korte tijd.

Svenja en Petra

Donderdag 26-05-2011

De vlag hangt half stok bij ons, de muis is dood. Omgekomen in de keuken gisteravond geplet door een bordenrek door de baas hemzelf. We hoorden heel veel lawaai in de keuken en vroegen er vanmorgen naar, verlegen vertelde ze dat de muis was omgekomen gisteravond en dat er toen wat servies was gevallen.

We zijn in de rouw, vind het wel zielig.

Ik hoop dat hij een mooi plekje krijgt in de muizenhemel.

Snik, snotter......

Frits heeft gelijk je kunt beter een aapje zijn!!!

Svenja en Petra

Donderdag 26-05-2011 Vervolg

De dag begon mat vandaag, de kinderen waren nog niet aangekleed en niet vrolijk. Bij therapie was het doodstil normaliter is het daar een dolle bende met muziek en iedereen aan het rennen en doen. Later op de dag kwamen ze langzaam op gang. Veel kinderen zijn ziek, volgens de zusters hebben ze dan altijd gelijk malaria, terwijl een kind gemakkelijk gewoon een dag ziek kan zijn zonder gelijk malaria te hebben . Als hier een kind last heeft van de darmen is het niet raar dat dit overslaat naar andere kinderen, de wc is een soort gat in de vloer waar de kinderen inkruipen die dat kunnen en hun behoefte doen, ze zitten overal met de handen aan en die worden natuurlijk na die tijd niet gewassen daar zit je later gewoonweer mee in je mond. Als je het ziet dan ga je grillen, ze hebben natuurlijk wel de nodige resistentie tegen bacteriën opgebouwd maar soms wreekt het zich toch. Weer strijkkralen meegenomen vanmorgen, eerst met een klein groepje en vanmiddag bij de grote jongens en meisjes. De meisjes zijn wat gereserveerd ze vinden het wel leuk maar blijven op de vlakte bij de jongens daarentegen was het weer een dolle boel, ze zijn zo knus komen om je heen zitten, we plagen en lachen, het is niet te verwoorden hoe leuk dat is, voel je je weer helemaal jong, o ja dat ben ik ook nog haha. We hebben het strijkijzer gehaald en gelijk alles gefixeerd en gegeven.

Arianne had instrumenten gemaakt voor de kleine kinderen en kwam hiermee later bij de jongens, ze had flessen met stenen en dopjes waar ze muziek mee kunnen maken. Ze had een buikdanssjaaltje en deed die om bij Chai, het showbeest kwam los, hij begon te swingen en met de heupen te schudden, geweldig. Heb hem op het bed gezet en daar heeft hij een kleine show gegeven, iedereen klappen en schreeuwen was zo ontzettend leuk.

De dag begon sip, eerst met de dood van de muis en de kinderen die niet in hun hum waren maar eindigde vrolijk, toen ik wegging schreeuwden alle kinderen gedag en zwaaiden met handkusjes daar word je zo blij van echt ontroerend. Zij maken ook een verschil in ons leven!

Bedankt voor het blijven geven van reacties, is zo leuk om te lezen, een berichtje van het thuisfront we waarderen dat erg en vooral onze trouwe fans heel erg bedankt!!

Svenja en Petra