Vrijdag 20-05-2011

Regelmatig worden de kinderen even gelucht na de therapie. Ze gaan dan altijd op zoek naar fruit wat hier overal zo voor het oprapen ligt. Ze eten mango's, vijgen en alles wat eetbaar is. Ze eten het fruit met schil en al, rijp of onrijp het maakt ze niets uit. Met stokken gooien ze mango's uit de boom die zijn nog keihard maar ze eten er smakelijk van. Passievrucht slingert ook overal en dan niet van die kleine zielige die wij kopen maar zo groot als een citroen, vol met pitjes en vruchtvlees, heerlijk. Dit is een voordeel van Afrika dat het fruit voor iedereen beschikbaar is, dit kun je ook aan het gedrag merken van de kinderen dat ze gewoon alles eten. Gistermiddag hadden we kralenmiddag, eerst naar de meisjes en toen naar de jongens want die wilden ook en dat werd een groot feest. De meisjes laten niet veel merken en gaan rijgen maar de jongens waren dol enthousiast . Eerst de grotere jongens,toen later ook de kleintjes erbij kwamen werd het een grote gezellige kralenrijgende beesten bende. Veel jongens kunnen de handen slecht gebruiken dus we renden van het ene bed naar de andere. Nu lopen de jongens met gekleurde armbandjes, soms met bloemetjes en felle kleuren. Het liefst wilde ze ook nog een ketting maar met 60 kinderen gaan de kralen hard en de voorraad is beperkter dan thuis. Ze vragen steeds of Svenja mijn dochter is en aan Svenja of ik haar biologische moeder ben, haha wacht maar tot ze straks mijn grijze uitgroei zien dan zijn ze vast overtuigd dat het echt zo is. Vandaag weer vlees in de pot voor de kinderen en een flesje fris, eten rook heerlijk. Er zijn weer een paar nieuwe kindjes, ze hebben zo'n verdriet in het begin als mama weg is. Ze hebben geen geld om de reis naar hier steeds te maken dus de kinderen voelen zich in het begin echt verlaten en hebben ook nog pijn, best heftig allemaal. Er is een nieuw klein jongetje, heel mollig . Hij huilde continu tranen met tuiten dit had hem zo uitgeput dat hij hangend met 2 handjes aan de achterkant van het bed in slaap viel. Het zag er heel oncomfortabel uit maar tegelijkertijd heel vertederend. Vanmiddag hebben de kinderen heerlijk geravot in de speeltuin. Alle hulpstukken af en even onbezorgd kind zijn. Een jongetje was erg misselijk geworden van het ronddraaien en moest heel erg spugen, hij bleef maar overgeven dat is naar het is al zo'n hoopje mens volledig afhankelijk en dan zo moeten spugen.Ik vonddat erg zielig en rot om te zien. Er gaat hier ook een kleintje over de grond zonder vingers en tenen, hij wilde op de glijbaan maar die is erg hoog. De therapeut vroeg en als je dan valt , zegt die kleine uk nou dat is dan mijn probleem. Hij is amper 6, 2 handjes vol maar zoo bijdehand, hij heeft een heel hees doordringend stemmetje en soms bidt hij ook al voor het hele spul hardop. Hij heeft een heel vreemd gezichtje eigenlijk klopt er niets aan hem, hij lijkt meer op een foetus die nog niet af is, maar hij fascineert enorm. Alweer een week voorbij, het kost nog steeds de nodige energie en 's avonds behoorlijk moe maar het is voor een goed doel want de dankbaarheid is groot.

Morgen met het hele spul naar het strand.

Fijn weekend allemaal!

Svenja en Petra